รถมือสอง

รถมือสอง

พายุ เป็นหนุ่มโสดวัย 25 ที่ชอบใช้ของมือสองมากๆ เพราะบางอย่างก็ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายและบางอย่างก็เป็นของหายาก มีเฉพาะของมือสองเท่านั้น ทุกวันหยุดหรือวันว่างๆ พายุจะต้องไปเดินตลาดเปิดท้ายขายของหรือตลาดของเก่าเป็นประจำ ขณะที่แม่ของเขาก็จะคอยเตือนอยู่เสมอว่า

“ระวังนะพายุ ของมือสองมันเป็นของที่เคยมีเจ้าของ และเจ้าของเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ เกิดเค้ามาทวงคืนล่ะ”

“โธ่ แม่ ตั้งแต่ซื้อมาใช้ ทั้งสองเท้า เสื้อผ้า กระเป๋า ไม่เห็นจะมีอะไร ถ้าจะกลัวนะต้องกลัวเรื่องเชื้อโรคมากกว่า นี่ผมก็ทำความสะอาดอย่างดีก่อนใช้ทุกครั้ง แม่สบายใจได้”

รถมือสอง

พายุเข้าใจดีว่าแม่เป็นห่วงตามประสาคนโบราณที่ยังเชื่อเรื่องเก่าๆ ว่าของมือสองไม่ควรเอามาใช้ แต่เขาก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไร วันหนึ่งหลังเลิกงาน เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งมาชวนให้ไปดูรถมือสองเป็นเพื่อน พายุเห็นว่าน่าสนใจเพราะเขาเองก็อยากจะซื้อรถยนต์สักคันแทนมอเตอร์ไซค์ที่ใช้อยู่ก็เลยไปกับเพื่อนด้วย 

ที่เต็นท์ขายรถมือสองไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก พายุกับเพื่อนมาถึงแล้วต่างก็เดินดูรถยนต์ที่ตัวเองสนใจ พลันสายตาของพายุก็มองเป็นเห็นรถเก๋งแบบ 4 ที่นั่งสีแดงคันหนึ่ง อะไรบางอย่างที่เขาก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันคืออะไรทำให้เขาสนใจรถคันนี้อย่างมาก ราวกับมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น ขณที่พายุเดินดูรอบๆ รถยนต์คันนี้ หญิงสาวพนักงานขายก็เดินเข้ามาทักทาย

“สวัสดีค่ะ สนใจคันนี้เหรอคะ คุณตาถึงมากเลยนะคะ รถเพิ่งวันนี้เอง ราคาไม่แพงด้วยค่ะ เทียบกับคันอื่นในเซกเมนท์เดียวกันถูกกว่าเป็นแสนเลยนะคะ”

รถมือสอง

พนักงานสาวยื่นกระดาษรายละเอียดและราคารถเก๋งสีแดงคันนี้ให้พายุดู ชายหนุ่มอ่านคร่าวๆ แล้วก็รู้สึกว่าราคาค่อนข้างถูกกว่าที่คิดไว้พอสมควรเพราะตัวเขาก็ศึกษาหาข้อมูลเตรียมซื้อรถยนต์มานาน พายุนึกถึงเงินเก็บในบัญชีแล้วก็ตัดสินใจบอกพนักงาน

“เอาเป็นว่าผมสนใจคันนี้ ต้องทำไงบ้างครับ”

เวลาต่อมา ที่บ้านของพายุ เขาเล่าเรื่องซื้อรถมือสองให้แม่ฟัง แต่แม่กลับดูไม่ดีใจเลย

“จะดีเหรอลูก ทำไมรีบตัดสินใจซื้อจัง น่าจะเก็บเงินไปซื้อมือหนึ่งไม่ดีกว่าเหรอ”

“แต่ผมอยากได้คันนี้ วันนี้ลองเข้าไปนั่งในรถยังเหมือนใหม่อยู่เลย แม่อย่าคิดมากน่า ชอบบ่นเรื่องผมขี่มอเตอร์ไซค์ กลัวจะเป็นอันตรายไม่ใช่เหรอ ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องห่วงแล้ว เดี๋ยวจะขับรถพาไปเที่ยวด้วย”

ผู้เป็นแม่เห็นลูกกำลังดีใจและมีความสุขกับของที่อยากได้เลยไม่ได้พูดอะไรอีก แม้ว่าจะไม่สบายใจกับเรื่องนี้เลยก็ตาม 

รถมือสอง

พอถึงวันไปรับรถ ขั้นตอนทุกอย่างผ่านไปอย่างเรียบร้อย ไม่มีปัญหาใดๆ แต่ขณะที่ขับรถกลับออกมาพายุก็นึกได้ว่าลืมนำพระเครื่องที่แม่ให้ไว้เมื่อคืนและกำชับนักหนาว่าให้เอามาวางไว้หน้ารถ และก็ยังสั่งให้เอารถไปหาหลวงพ่อที่วัดเพื่อเจิมรถให้เป็นสิริมงคลแล้วก็ไหว้แม่ย่านางรถด้วย 

“ไว้ก่อนแล้วกัน”

พายุพูดกับตัวเองเพราะตั้งใจว่าจะเอารถไปฉลองที่บ้านเพื่อน ยิ่งได้ขับ ได้เป็นเจ้าของ พายุก็ยิ่งถูกใจรถคันนี้จริงๆ เขาไปสังสรรค์กับเพื่อนสนิทที่บ้านจนค่ำแล้วก็ขับรถกลับบ้าน ระหว่างทางก็ดูปกติดีไม่เป็นอะไรจนกระทั่งขับผ่านถนนสายหนึ่งก่อนถึงทางเข้าบ้านขณะมองกระจกหลังก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนสบตาใครสักคนวูบหนึ่งพอเอี้ยวตัวไปมองก็ไม่เห็นอะไรอยู่เบาะหลัง เขาพยายามตั้งสมาธิไม่วอกแวกจนถึงบ้านในที่สุดแล้วก็ลืมเรื่องพระเครื่องที่แม่สั่งไว้ไปสนิท

วันรุ่งขึ้นพายุขับรถไปทำงานตามปกติ ความรู้สึกแปลกๆ เหมือนถูกจ้องมองจากใครสักคนจากเบาะหลังทำให้เขาหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ตอนเลิกงานและขับรถกลับบ้านก็ไม่ต่างกัน คราวนี้มีเสียงแปลกๆ เหมือนใครเคาะกระจกซึ่งเป็นการรบกวนสมาธิในการขับรถไม่น้อย กระทั่งมาถึงทางเลี้ยวเข้าบ้านที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่ข้างทาง อยู่ดีๆ รถก็เสียหลักพุ่งชนต้นไม้และสติสัมปชัญญะของพายุก็ดับวูบไป

รถมือสอง

พายุรู้สึกตัวตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องคนไข้ที่โรงพยาบาลและแม่ก็นั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง 

“พายุ ฟื้นแล้วเหรอลูก แม่ตกใจแทบแย่นึกว่าจะเสียลูกไปซะแล้ว”

“ผมขับรถจะกลับบ้านแล้วก็เหมือนจะชนต้นไม้ใช่ไหมแม่”

“ใช่ลูก รถพังยับไม่มีชิ้นดีเลย แต่ช่างมันเถอะ แค่ลูกมีชีวิตอยู่แม่ก็ดีใจที่สุด”

พายุนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทีเขารอดตายอย่างปาฏิหาริย์ครั้งนี้ ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตาม เขาตัดสินใจแล้วว่าจะขายรถทิ้งแม้จะขาดทุนก็ตามและก็จะไม่ซื้อรถมือสองอีกเด็ดขาด